Categorie archief: toekomst

#Fokuswonen: zorgverantwoordelijkheid of bemoeizucht

pas op: rolstoel

pas op: rolstoel

Waar begint de door de IGz genoemde “zorgverantwoordelijkheid” van Fokus en wanneer betreedt of vertrapt Fokus daarmee de integriteit van de client?

Mensen zijn bij Fokus gaan wonen omdat zij eigen baas willen blijven, behoudens de wettelijke vereisten die aan Fokus worden gesteld.

In de afgelopen jaren heeft de overheid zich een steeds grotere rol aangemeten bij de gezondheidszorg. Meestal is dat een goed ding, in het geval van Fokus pakt dit niet overal even goed uit.

Bedenk maar zelf enige scenarios in de met het vorige stukje aangeduide gevallen.

De term instelling ligt daar op de loer.

Maar ook bij alle andere projekten kan dit gebeuren.

Fokus en haar personeel zullen het risico niet willen lopen om verantwoordelijk bij incidenten te worden gehouden, met daarnaast eventuele schadeclaims of rechtsvervolgingen.

Dit kan betekenen dat de LM (al of niet op aandringen van de ADL) een zeer ongewenste machtspositie tussen de client en de professionele zorg gaat innemen, terwijl de LM slechts “filiaalhouder” is.

Het Fokusprincipe van ‘De cliënt bepaalt wat er moet gebeuren, wanneer en hoe’ zou dan niet meer van toepassing zijn.

 

Het zou voor zowel cliënten als personeel prettig zijn als hier duidelijke regels voor vastliggen.

 

Advertenties

36 reacties

Opgeslagen onder denken, dinges, handicap, intermenselijk, mogelijkheden, toekomst

Fokuswonen: opnieuw registratie handelingen, nu voor NZa

pas op: rolstoel

Vanmorgen lag een brief van Fokus in de brievenbus.

Wat er in stond maakte duidelijk dat de protesten van de Fokusbewoners in 2011 voor niets zijn geweest en dat we weer terug bij af zijn. In 22 projecten zal alle geleverde ADL-assistentie worden geregistreerd

Want:

De Nederlandse Zorgautoriteit(NZa)heeft van VWS opdracht gekregen de ‘prestatie ADL-assistentie’te beschrijven en een daarbij horend tarieÍ vast te stellen voor de 24-uurs beschikbare ADL-assistentie met ingang van 1 januari 2O14.

Dit is, omdat de tijdelijke aanspraak ADL-assistentie alleen voor 2012 en 2013 geldt.Fokus assistentieverlening bestaat uit 1 pakket waarbij de cliënt alle hulpvragen via de ADL-assistente krijgt.
Nu wil de NZA (nederlandse zorgautoriteit) alle handelingen weer opsplitsen in persoonlijke verzorging, verpleging en hand-en spandiensten.
Dat betekent dat bijvoorbeeld een boterham eten weer gesplitst dreigt te worden in happen en smeren.

Registratie ADL-assistentie
KPMG wil dat Fokus,en de andere aanbieders van ADl-assistentie, in de maand juli de registratie van de verleende assistentie gaan uitsplitsen in persoonlijke verzorging, verplegingen hand-en
spandiensten.De betrokken locatiemanagers zijn geïnÍormeerd. Zij zullen de ADL-assistenten inÍormeren.De uitsplitsing gebeurt in ARA vanuit de gangpost van de woningen/ofin de ADL-eenheid op de ARA-PC. De start is 2 juli.Voor de ADl-assistenten is een lijst gemaakt met daarop de handelingen die onder verpleging vallen en de handelingen die onder de hand- en spandiensten vallen. De overige handelingen worden automatisch geregistreerd als persoonlijkeverzorging. Deze geregistreerde gegevens worden door Fokus geanonimiseerd doorgestuurd aan KPMG.

Bovendien wil de KPMG behalve de functiesplitsingen van de cliënten ook nog weten welke de Íunctiebeperkingen zijn aan handen,armen,romp en benen in verband met de behoefte aan verpleging.

Dus is er ook daarover voor bewoners van de 22 projecten waar geteld gaat worden een lijst bijgevoegd.

Over privacy wordt niet gerept.

Voor mij is onbegrijpelijk dat het bestuur van Fokus hiermee instemt. Door hier aan mee te werken zet Fokus zelf haar bestaansrecht en werkwijze op losse schroeven.

Bovendien hebben de cliënten vorig jaar ondanks de duidelijke videos blijkbaar niet eens aan de organisatie waar zij wonen, duidelijk kunnen maken HOE belangrijk het is dat de ADL-assistentie in één pakket wordt geleverd.

24 reacties

Opgeslagen onder dinges, overheid, toekomst

Genen

genen-dna wikipedia

Opstekertje voor alle gehandicapten met een (erfelijke) spierziekte, open rug en andere mensen met erfelijke aandoeningen.

U heeft geluk nú geboren te mogen zijn.

U ook mevrouw met erfelijke borstkanker, waardoor u en uw zusters toch maar op “aanraden” van artsen uw borsten heeft laten afzetten.

En u ook, met die klompvoet. En u, met taaislijmziekte.
En natuurlijk jullie kleurenblinden ook. En ook albino’s mogen niet worden vergeten.

Leef nu het nog kan, jullie zijn er, maak er het beste van.

Over een paar jaar zouden jullie waarschijnlijk geen van allen geboren zijn of werd over jullie gepraat zoals je tegenwoordig vaak hoort praten over kinderen met Down-syndroom:

“ik begrijp die ouders niet, dat hoeft nu toch niet meer?”

bron: WebMD, nrc

8 reacties

Opgeslagen onder mogelijkheden, persoonlijk, toekomst

Rustgevend

Doordat het afgelopen week een jaar geleden was dat een goede internetvriend overleed, dacht ik weer eens na over het raadsel dood.

Per slot ken ik genoeg dode mensen om er toch eens over na te denken, afgezien van het feit dat de dood de enige loterij zonder nieten is, zodat ik ook eens win.

Mijn beide ouders zijn dood, diverse familieleden en veel vrienden en kennisen zijn gestorven.

Maar nooit heeft er iemand van al die dooien mij bezocht, boodschappen gegeven of anderszins laten merken dat ze mij iets wilden zeggen.

Via anderen hoorde ik dat dit hun ook nooit was overkomen.

Gelukkig maar. Ik zou er niet aan moeten denken dat al die overledenen keurig op een stoeltje zaten te wachten totdat door Char of Derek hun naam werd afgeroepen.

Trouwens, als ik naar boven kijk zie ik ook niemand met harpjes op wolken zitten.Dus dat kan ook rustig vergeten worden.

Reincarnatie bestaat ook niet, anders zouden er niet wereldwijd zoveel geboorteoverschotten zijn.
Het zou natuurlijk wel kunnen dat de aarde de reincarnatiedumpplaats van het heelal is, maar na die uitzending van De Wereld Draait Door met dat college van professor Robbert Dijkgraaf over het heelal, http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/media/93392
betwijfel ik dat.

Nee, dood is gewoon dood.

Ik vind dat een rustgevende gedachte.

1 reactie

Opgeslagen onder denken, persoonlijk, toekomst

Fokuswonen: de kwaliteitsjoker

pas op: rolstoel

Kwaliteitsverbetering.

Uit het ClientTevredenheidsOnderzoek is dit als verbeterpunt naar voren gekomen.

Zo’n lachertje heb ik nog niet vaak eerder gehoord.

Op de site van Fokus staat:

Sinds 7 maart 2010 is Fokus HKZ-gecertificeerd. Met de certificering maken we de geleverde kwaliteit zichtbaar en meetbaar maken voor (toekomstige) cliënten en andere belanghebbenden”

Alleen…..

Het gros van de  “eisen” heeft met het werken in clusterwoningen en als ADL te maken: de “zorghandelingen”en het voorwaarden hiervoor scheppend beleid.

Dit “certificaat” heeft weinig te maken met wat cliënten onder kwaliteit verstaan.

Voor cliënten komen behalve bovenstaande ook andere dingen kijken als er over kwaliteit wordt gepraat.

Bijvoorbeeld

Een ADLer die tevreden is met haar/zijn collega’s en LMer en niet (meestal tegen wil en dank) onderdeel uitmaakt van machtspelletjes tussen andere collega’s, cliënten of LMer.

Een LMer die staat voor het welzijn van het projekt,en niet het beste jongetje/meisje van de Fokusklas wil zijn.

Het als ADLer handelen in woningen van clienten zoals je het thuis ook zou doen.

Het behandelen van clienten zoals je zelf behandeld wilt worden.

Het is te hopen dat het besef leeft bij Fokus en alle projekten, dat als Fokus ook na 2014 ADLhulp integraal wil blijven leveren zoals nu, dus inclusief het smeren van het brood, het buiten brengen van de vuilniszak of het naar binnen brengen van de boodschappen uit de garage, maar ook de voor ADLers “leukere” dingen, zoals even vertellen wát er in een circulaire staat enzovoort, er in veel projecten iets zal moeten veranderen en er nog heel wat water door de Rijn zal moeten stromen.

5 reacties

Opgeslagen onder dinges, mogelijkheden, toekomst, Zonder categorie

Oud brood?

pas op: rolstoel

Inmiddels zijn we een week verder en zowel de PGB als alle ophef over het voortbestaan van Fokus en alle andere bezuinigingen in de zorg zijn uit het nieuws en de kranten verdwenen.

    De Tweede Kamer en het Kabinet zijn op reces, maar de ambtelijke molens draaien krakend en piepend verder.
      Dat wil niet zeggen dat de komende gevolgen niet zichtbaar worden, zowel bij Fokus als bij mensen die een PGB hebben.
    Wat Fokus betreft kan ik kort zijn, men tracht nog steeds aan “produktiviteitscijfers” te voldoen, zonder verder rekening te houden met het feit dat het verschil met een instelling vooral op het gebied van kwaliteit ligt.De eerste “als het maar betaalt, met weinig echt werken”-vakantiekracht is al gesignaleerd.

Laatst had ik het over het feit dat het smeren van mijn boterham in het gedrang zou komen bij de invoering van de AWBZ.

    Zelf dacht ik dat het zuiver theoretisch zou zijn, want welk mens zou iemand vanwege een “regeltje” laten verhongeren?

Deze twee afleveringen “blijf van mijn oma af” en “blijf van mijn oma af, watteuh?” uit het blog van Cinner laten zien hoe er met PGB’s van degenen die het het hardst nodig hebben wordt omgegaan door gemeentes.

    Dus of de WMO zich ook daadwerkelijk om het smeren van mijn boterham zal gaan bekommeren, ik  heb er  een hard hoofd in.

6 reacties

Opgeslagen onder dinges, mogelijkheden, overheid, politiek, toekomst, Zonder categorie

Terug naar de “Hollandsche Waarden”

Mijn eerste kennismaking met “Hollandsche Waarden” had ik reeds als klein kind.
Wij woonden in een buurt waar alles en iedereen keurig zijn eigen hokje had.
In ons gedeelte van de straat woonden kantoorbediendes, weduwen en lagere ambtenaren, terwijl verderop een aannemer, fabrieksarbeiders en nog wat “onbekende”beroepen woonden.
Het spreekt vanzelf dat vooral die laatste groep niet deugde.

huisvrouw, museum St.Petersburg, wikipedia

    Op vrijdag werden ramen gelapt, stoepen geschrobd en wee degeen die zich daar niet aan hield. In de loop van de dag werd dit feit als lopend vuur verspreid en de boosdoenster (en haar familie)  werd zolang met de nek aangekeken totdat zij precies het hoe en waarom vertelde.
    Zelf hoorden wij, hoewel gewoon Nederlanders zijnde, er ook niet bij.
      Mijn moeder was een zogenaamde “slechte vrouw”, gescheiden en hardwerkend voor de kost.

 

      Voor ons kinderen betekende dit  dat wij niet door iedereen werden geaccepteerd.

 

    Hier kwam nog bij dat wij in deze zwarte en grijze kousenstraat de enige niet-kerkelijken waren.
    De “Hollandsche Waarden” schreven namelijk voor dat het niet gelovig zijn wel kon, maar dat men het best verre bleef van zulke mensen.
      Ter ere van het werkende moeder zijn werd op een dag aangebeld en bleek dat de  “Hollandsche Waarden” gevoegd bij goed burgerschap,  een buurman of -vrouw ertoe gezet had een klacht bij de kinderbescherming in te dienen.

 

    Dit “omdat het feit dat een alleenstaandevrouw  goed voor haar kinderen kan zorgen, terwijl zij ook werkt” onmogelijk zou zijn.
    De Dames van de Kinderbescherming liepen door het huis, deden kasten open, keken in de pannen en onder de spreien op onze bedden en gingen weer.

Gelukkig, mijn moeder had de “Hollandsche Waarden” niet verder aangetast.

Wij aten ook gewoon spruitjes, weliswaar zonder het (voor ons te dure) vlees, maar het huis was schoon,  de kasten zagen er goed uit en op de bedden lagen echte dekens.

6 reacties

Opgeslagen onder gebeurtenissen, hypocrisie, intermenselijk, politiek, toekomst