Terug naar de “Hollandsche Waarden”

Mijn eerste kennismaking met “Hollandsche Waarden” had ik reeds als klein kind.
Wij woonden in een buurt waar alles en iedereen keurig zijn eigen hokje had.
In ons gedeelte van de straat woonden kantoorbediendes, weduwen en lagere ambtenaren, terwijl verderop een aannemer, fabrieksarbeiders en nog wat “onbekende”beroepen woonden.
Het spreekt vanzelf dat vooral die laatste groep niet deugde.

huisvrouw, museum St.Petersburg, wikipedia

    Op vrijdag werden ramen gelapt, stoepen geschrobd en wee degeen die zich daar niet aan hield. In de loop van de dag werd dit feit als lopend vuur verspreid en de boosdoenster (en haar familie)  werd zolang met de nek aangekeken totdat zij precies het hoe en waarom vertelde.
    Zelf hoorden wij, hoewel gewoon Nederlanders zijnde, er ook niet bij.
      Mijn moeder was een zogenaamde “slechte vrouw”, gescheiden en hardwerkend voor de kost.

 

      Voor ons kinderen betekende dit  dat wij niet door iedereen werden geaccepteerd.

 

    Hier kwam nog bij dat wij in deze zwarte en grijze kousenstraat de enige niet-kerkelijken waren.
    De “Hollandsche Waarden” schreven namelijk voor dat het niet gelovig zijn wel kon, maar dat men het best verre bleef van zulke mensen.
      Ter ere van het werkende moeder zijn werd op een dag aangebeld en bleek dat de  “Hollandsche Waarden” gevoegd bij goed burgerschap,  een buurman of -vrouw ertoe gezet had een klacht bij de kinderbescherming in te dienen.

 

    Dit “omdat het feit dat een alleenstaandevrouw  goed voor haar kinderen kan zorgen, terwijl zij ook werkt” onmogelijk zou zijn.
    De Dames van de Kinderbescherming liepen door het huis, deden kasten open, keken in de pannen en onder de spreien op onze bedden en gingen weer.

Gelukkig, mijn moeder had de “Hollandsche Waarden” niet verder aangetast.

Wij aten ook gewoon spruitjes, weliswaar zonder het (voor ons te dure) vlees, maar het huis was schoon,  de kasten zagen er goed uit en op de bedden lagen echte dekens.

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder gebeurtenissen, hypocrisie, intermenselijk, politiek, toekomst

6 Reacties op “Terug naar de “Hollandsche Waarden”

  1. helena

    mooi stukje……
    de hollandsche waarden, ik zie Donner zo die controleur zijn die bij mensen naar binnen gaat om te kijken of ze voldoen aan de Hollandsche waarden en normen…

    en het lijkt me als kind (ik weet niet hoe oud je was) een nare ervaring voor jullie….

  2. Die ‘goede’ oude Hollandsche Waarde. 😦

  3. Ja ja, dat waren nog eens ‘sociale’ tijden met ‘saamhorigheid’ enzo.

  4. Mariska

    Lijkt me als klein kind helemaal niet leuk om zo te leven. Maar ik kan me voorstellen dat je wel ontzettend trots bent op je moeder.

  5. christinA eijkhout

    Wat dat betreft wel. Verder geloof ik niet dat ik er erg veel aan had. Ik heb van mijn jeugd blijkbaar alleen feiten, gebeurtenissen en omstandigheden onthouden, maar niet het gevoel dat er ongetwijfeld bij hoorde.

  6. Herkenbaar. Wij gingen vaak op zondag naar oma in Rotterdam. Met z’n drieën op de Jawa motor. Op ZONDAG. Als vooroorlogs ingesteld Barendrecht doodstil met de Heere mee-rustte.
    Mijn moeder werd uiteindelijk een slechte vrouw – ze ruilde mijn vader in voor een Charloise Turk, hoogst onHollands, in 1970 – maar dat dwangmatige schrobben en poetsen en zemen doet ze op d’r 81ste nog steeds.
    Een paar keer per week kregen we te horen: ‘Niet kruimelen ik heb net gestofzuigd!’. Dus zaten we om de haverklap minuscule koekkruimeltjes van het zeil te halen. Met een natte vingertop.
    Ander jaren 50 cliché bij ons thuis: ‘Ik heb de ramen gezeemd. Zie je het niet? Ze wáren me vuil!’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s