Fokus: tussendoortje

rolstoel1

“Ik zou graag een broodje willen eten.
Een broodje, doormidden gesneden, met aan elke kant goed boter en kaas, op iedere helft apart, dus van elkaar afhalen”
Vol verwachting kijk ik of de boodschap doorkomt.
Gelukkig, dat gaat goed.
“Dus dat is geen boter als nederlanders doen”, hoor ik mompelen.
Uhuh? Ja, ach dat zal wel een grapje geweest zijn.
“En dan wil ik ook koffie uit de senseo”.
Dat hoef ik tegenwoordig gelukkig nooit meer uit te leggen, ik hoef alleen op te letten dat mensen niet per ongeluk op knop 2 drukken in plaats van op knop 1.
Zo’n waterig resultaat wil niemand twee keer zien.
Het brood is klaar.
“Ik wil nu graag eerst een vitaminetabletje met een slok sinaasappelsap”.
Het glas en het tabletje worden gepakt.
Ik doe mijn mond open.
Onder het uitroepen van het woordje “HOPPA” wordt het tabletje in mijn mond gedaan.

(c)freefoto.com

(c)freefoto.com

Ik kijk vol afgrijzen op.
“Wat zeg je nou? Ik ben geen onmondig kind”.
“Ik wilde het alleen maar gezellig maken”.

De cliënt bepaalt wat er moet gebeuren, wanneer en hoe. Dat is het bijzondere van Fokus: de cliënt heeft zelf de regie in handen!

Dat is duidelijk. Of toch niet?

Photo:©freefoto.com

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder dialoog, dinges, intermenselijk

4 Reacties op “Fokus: tussendoortje

  1. Och wat leuk. Als in de reclame natuurlijk. Die roepen ook allemaal ‘hoppa’. Ja, dan maak je het wel extra gezellig??!

    Zat er wel boter op brood of was het toch geen grapje?

  2. Ja, gelukkig wel.
    Maar ik stond echt te kijken, zoiets is mij in mijn eigen huis nog nooit overkomen.

  3. Heb geen thuishulp dus daar ken ik het niet van. Maar elders gebeuren dat soort dingen wel vaker. Ineens ben ik een mevrouwtje die lekker de pilletjes mag doorslikken. Of ze slaan me maar helemaal over en proberen alles met mijn vriend te bespreken. Heb wel eens een plaatjespleister gekregen. En ondanks mijn vele piercings en oorringen lijken velen te denken dat een injectie auw doet en dat ik dat vast heel eng vind.

    Het lijkt een automatisme te zijn bij sommige mensen. Alles verloopt heel normaal tot het moment dat ze iets moeten gaan doen waar ze zelf een achterlijke associatie mee hebben ofzo, verbijsterend wel.

  4. Zeker verbijsterend.
    En wat het meest trieste is, vaak realiseren zich hulpverleners niet dat zij daarmee volwassen mensen degraderen tot onmondige wezens.
    En Fokus wil juist de mens in zijn waarde laten en als gelijkwaardig individu behandelen.
    Dus dan zijn gebeurtenissen als hier beschreven extra opvallend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s