Fokus: communicatie

Een vraag over het al of niet accepteren van een Fokushulp, deed mij nadenken over iets waar clienten bij Fokus bijna niets meer horen: het voorkeursbeleid.
Behalve dat in ieder geval aan mij nooit volkomen duidelijk is geworden wat het inhield,
kreeg ik een paar maanden geleden te horen dat in het licht van “de opneming van Fokus binnen de AWBZ” het voorkeursbeleid van de baan was.

Toevallig had ik van de zomer iets bijzonders te doen en mij werd toen verteld “dat ik dat wel met een door mij te kiezen ADL-er kon doen, er is immers voorkeursbeleid” .

Mijn oren klapperden. En ik heb het natuurlijk op een andere manier opgelost.

Als het “voorkeursbeleid”, zoals besproken in het voor clienten al even onduidelijke interne Fokusstuk “Van Regels naar Kaders”  gehanteerd wordt, waarom is dan niet iedere client op de hoogte?
En in het andere geval, als er geen “voorkeursbeleid” is, waarom wordt dan soms te pas en te onpas hiermee geschermd door  ADL?
Kan het zijn dat het zoals altijd een kwestie is van: vraag de juiste dingen aan de juiste mensen, en vraag gewoon aan ADL niets wat niet rechtstreeks terug te leiden is naar een ADL handeling?

De achterliggende vraag is belangrijker:
Communiceert Fokus wel met haar werknemers?

Of denkt men in Groningen dat al die  kleine zetbaasjesLocatiemanagers dàt altijd uitvoeren wat in Groningen wordt besloten?

Bovenstaand voorbeeld geeft aan dat tenminste in één projekt de communicatie tussen beleid enerzijds en uitvoerenden anderzijds niet uitstekend is verlopen.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder dinges, Zonder categorie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s